آنزیم‌ها کاتالیزورهای زندگی هستند، مولکول‌های ضروری که تقریباً هر واکنش بیوشیمیایی را در موجودات زنده تسریع و تنظیم می‌کنند. این پروتئین‌ها برای فرآیندهای مختلف از هضم در حیوانات تا تبدیل انرژی در گیاهان و حتی سنتز و ترمیم DNA حیاتی هستند.

طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی و سازمان غذا و کشاورزی، پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم‌های مفیدی هستند که در صورت مصرف به مقدار کافی، برای سلامتی میزبان مفید واقع خواهند شد.اما از دیدگاه تاریخی، مفهوم «پروبیوتیک‌» به اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد؛

آنزیم مولکولی از جنس پروتئین است که یک واکنش شیمیایی را بدون مصرف شدن در فرآیند تسریع می‌کند. آن‌ها می‌توانند یک بستر را از بین میلیون‌ها مولکول انتخاب، و آن را به محصول تبدیل کنند و کاربرد آنزیم‌ها به اندازه خود طبیعت گسترده و متنوع است.

فرآیندهایی که در آن مواد خوراکی از محیط به بدن حیوان وارد می‌شود و در دسترس میکروارگانیسم های حیوان قرار می‌گیرد.در علم تغذیه حیوانات، شناخت نیاز حیوان به مواد مغذی، دریافت خوراک توسط حیوان و استفاده از آن در بدن حیوان مورد بررسی قرار می‌گیرد.

بسیاری از افراد متخصص، بیوتکنولوژی صنعتی را موج بعدی انقلاب بیوتکنولوژی می‌دانند. منظور از بیوتکنولوژی صنعتی، کاربرد بیوتکنولوژی برای مقاصد صنعتی از جمله تولید، انرژی

نشاسته یک پلی‌ساکارید گلوکز است که از دو نوع پلیمر آمیلوز و آمیلوپکتین ساخته شده است. مولکول‌های نشاسته موجود در طبیعت، دارای ساختار و ترکیب

محبوبیت پروبیوتیک‌ها در سال‌های اخیر به عنوان راهی برای بهبود سلامت روده و سلامت کلی جسم، افزایش یافته است. اما آیا مصرف پروبیوتیک، ممکن است یک

آنزیم‌ها جزئی حیاتی در فرآیندهای مختلف صنایعی همچون صنعت نساجی، تولید کاغذ، الکل و نشاسته و تولید غذا و نوشیدنی هستند. یکی از دلایل اصلی